

Aplikacja desktopowa na Maca i Windowsa może pracować jako serwer MCP. Wtedy asystent taki jak Claude Code albo Copilot w VS Code może pokazać Twoje udostępnienia, udostępnić pliki za Ciebie, odczytać plik z udostępnienia bez pobierania całości albo wysłać coś na urządzenie w pobliżu. Asystent rozmawia z aplikacją na Twoim komputerze; przez nas nic nie przechodzi.
W aplikacji desktopowej otwórz Ustawienia, znajdź „Serwer MCP” i włącz go. Aplikacja pokaże adres i token; skopiuj oba.
http://127.0.0.1:3473/mcpToken jest wymagany przy każdym żądaniu. „Wygeneruj ponownie” wydaje nowy, a stary natychmiast przestaje działać; trzeba go wtedy podmienić we wszystkich skonfigurowanych klientach.
Serwer nasłuchuje na wszystkich interfejsach sieciowych komputera, nie tylko lokalnie, więc z właściwym tokenem można się z nim połączyć także z innych komputerów w Twojej sieci lokalnej. Nie przekazuj tokenu nikomu i wyłączaj serwer, gdy go nie używasz.
claude mcp add --transport http share-ninja http://127.0.0.1:3473/mcp \
--header "Authorization: Bearer <token>"W .vscode/mcp.json przestrzeni roboczej albo w Twoim użytkownikowym mcp.json:
{
"servers": {
"share-ninja": {
"type": "http",
"url": "http://127.0.0.1:3473/mcp",
"headers": { "Authorization": "Bearer <token>" }
}
}
}Każdy inny klient obsługujący MCP przez HTTP konfiguruje się tak samo: adres, a token jako bearer w nagłówku Authorization.
Możesz prosić własnymi słowami: udostępnij PDF-y z tego folderu i daj mi link; co jest w udostępnieniu od Anny; przeczytaj README z tamtego udostępnienia; zakończ wszystkie udostępnienia starsze niż tydzień; wyślij ten build na mojego laptopa.
Asystent widzi to samo co aplikacja i może to samo co aplikacja, łącznie z kończeniem udostępnień i usuwaniem pobrań. Udostępnienia, do którego nie masz klucza, nie odczyta, tak samo jak my.